A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.

Inner Thai Books

Literature in Thailand

Literature in Thailand was traditionally heavily influenced by Indian culture. Thailand’s national epic is a version of the Ramayana called the Ramakien. A number of versions of the epic were lost in the destruction of Ayutthaya in 1767. Three versions currently exist: one of these was prepared under the supervision (and partly written by) King Rama I. His son, Rama II, rewrote some parts for khon drama. The main differences from the original are an extended role for the monkey god Hanuman and the addition of a happy ending.The most important poet in Thai literature was Sunthorn Phu, who is best known for his romantic adventure story Phra Aphai Mani and nine travel pieces called Nirats.

Kings Rama V and Rama VI were also writers, mainly of non-fiction works as part of their programme to combine Western knowledge with traditional Thai culture.

20th century Thai writers have tended to produce light fiction rather than literature, but the Isan region has produced two notably sociocritical writers in Kamsing Srinok and Pira Sudham.

Thailand has had a wealth of expatriate writers in the 20th century as well. The Bangkok Writers Group is currently publishing fiction by Indian author G.Y. Gopinath, the fabulist A.D. Thompson, as well as non-fiction by Gary Dale Cearley.

Book, the press and print media censorship

Under the 1941 Printing and Advertisement Act, the Royal Thai Police Special Branch has the authority to issue warnings to publications for various violations such as disturbing the peace, interfering with public safety, or offending public morals.

However, the first book censorship in Thailand occurred with the advent of the first printing press in the country. Thailand’s first law book was banned and all copies and the original manuscript were ordered destroyed. According to a study by the Political Science Library at Thammasat University , from 1850–1999, 1057 books and periodicals were officially banned by publication in the Royal Gazette, including many books considered one of the 100 books every Thai should read! Many titles reflect their era of anti-Communist fervor but were published both in Thailand and abroad in Thai, Chinese, Vietnamese, Korean, Bahasa, English, German, French and Spanish.

Historically, this and other acts have been used to severely restrict press freedom, especially during the military governments of Plaek Pibulsonggram, Sarit Dhanarajata, and Thanom Kittikachorn (up to 1973). Books on Thai feudalism , the monarchy, and religion viewed by the Thai government as disruptive were banned and their authors imprisoned. A student-led uprising in 1973 led to a brief period of press freedom, until a violent military crackdown in 1976 resulted in a major clamp-down. The 1980s saw the gradual thawing of press censorship.

Sarakadee magazine has published an excellent overview of book censorship in Thailand.

Unless critical of the royal family, monarchy or sensitive government issues, foreign and domestic books normally are not censored and circulate freely. All public discussion of the death of 20-year old King Ananda Mahidol , the present king’s elder brother, of a single gunshot wound to the head is discouraged and not taught in schools even to history majors.

The Devil’s Discus by Rayne Kruger (London: Cassell, 1964), a result of investigative reporting, which examines the case of King Ananda, was immediately banned and its author barred from Thailand. Curiously, neither the book’s Japanese translation nor Thai in 1972 have been banned. However, the first 16 pages of all extant copies of The Devil’s Discus in Thai have been excised and seem to have no missing text correspondent to the English original.

Incidentally, the premise of The Devil’s Discus merely suggests three possibilities for the death of the young king: regicide , suicide or accident, perhaps involving the king’s younger brother, Bhumipol. Both boys were fond of playing with weapons and this particular handgun had been a gift to the king by a friend who was an American OSS (forerunner of the CIA) station agent in Bangkok, attached to the U.S. Embassy.

Widely considered to be the father of Thai democracy, Pridi Banomyong  was a writer of the first Thai constitution in 1932 which changed Thailand from an absolute monarchy to a constitutional monarchy . In addition, he was twice Prime Minister, a wartime underground hero against the Japanese occupation of Thailand and the founder of Thammasat University.

However, Pridi was brought under suspicion of regicide in the death of King Ananda by his chief political rival, strongman military Prime Minister Plaek Pibulsonggram and was forced to flee into exile with his chief aide-de-camp (and Ananda’s), Vacharachai Chaisittiwet. Vacharachai’s brother became the Thai translator of The Devil’s Discus in an attempt to clear his name. Most Thais today have forgotten that Pridi Banomyong, the father of Thai democracy, died in exile.

Three trusted Royal servants were executed without warning and in secrecy for regicide in 1955, nine years after King Ananda’s death, after many acquittals and subsequent prosecution appeals with little evidence, old or new, but which resulted in fresh convictions for all three in Thailand’s highest court. The entire legal case appears to have been predicated on hearsay and the motivation political, purely to keep Pridi out of the picture. H.M. King Bhumibol, a young, untested monarch at the time, failed to exercise his Royal prerogative of pardon for the three prisoners, despite the many questionable facets to the case.

The Revolutionary King by William Stevenson (London: Constable, 1999) was actually initiated by H.M. King Bhumibhol as a semi-official hagiography. King Bhumibhol had translated Stevenson’s book, A Man Called Intrepid, into Thai and reportedly admired Stevenson’s work. In any case, Stevenson was granted unprecedented personal access to both the King himself and members of the Royal family.

However, when the published book appeared, not only was it riddled with simple inaccuracies but shocked many Thai readers by referring to His Majesty throughout the book by his childhood nickname, Lek. The book also presented a unique new theory of Japanese involvement in the death of King Ananda; it is unknown whether this theory originated with King Bhumibhol.

The book was unofficially banned in Thailand from the date of its publication. However, in 2005, reportedly through Royal intervention, the book could be ordered from bookstores in Thailand but no bookstore has been willing to stock it.

A more recent controversy has occurred over The King Never Smiles (New Haven & London: Yale University Press, 2006) by a former Bangkok-based correspondent, Paul Handley, described by its publishers as an “interpretive biography” of King Bhumiphol. The book itself was banned in Thailand on its publication in July 2006 but websites relating to sales of the book were blocked from November 2005. As no advance reading copies or excerpts of the book were made available by its publishers, the book appears to have been banned as a precaution due to its title alone.

One example of censoring media of foreign origin is the case of Bangkok Inside Out, a tourist guide, which, according to the Ministry of Culture, “taints the image of Thailand and its people,”   most book censorship is of books in Thai published in Thailand. At the same time, most books since 1999 are banned “unofficially” which makes gathering data on censorship harder to do.

A good example of this modern variety of unofficial Thai censorship is the book The Images of Pridi Banomyong and Thai Politics 1932-1983, written by Morakot Jaewjinda as her Master’s degree thesis in history at Srinakharinwirot University. Although Morakot’s thesis was published in 1987, the criminal defamation case against her by Khunying (a Thai Royal decoration of recognition) Nongyao Chaiseree, former rector of Thammasat University, is only starting to be heard in court in 2007.

A 2002 issue of The Economist was withheld because it made an “inappropriate” reference to the monarchy. Fah Diew Kan, a political and social commentary magazine was prohibited and sellers charged with lèse majesté under the military junta-appointed government of Prime Minister Surayud Chulanont.  Defamation and lèse majesté laws are commonly used for censorship and political suppression in Thailand, as is a law prohibiting discussion or criticism of Thai court decisions. Ajarn Sulak, perhaps predictably, wrote a review of The King Never Smiles in English for his Seeds of Peace  magazine published by the International Network of Engaged Buddhists in Bangkok \.

Self-censorship is also a growing trend in Thailand. In February 2007, Chula Book Centre, bookstore of Chulalongkorn University, refused to carry the book The September 19 Coup: A Coup for a Democratic Regime Under the Constitutional Monarchy, an anthology critical of Thailand’s 2006 military coup d’état written in Thai by leading intellectuals and academics, including Nidhi Eoseewong, Somsak Jeamtheerasakul, Thongchai Winichakul and Ajarn Sulak. A few Thai language bookstores did sell the book, however, and reported brisk sales. Later in the month, Chula Book Centre and CU Books reneged on their agreement to both sell and distribute A Coup for the Rich primarily because some of the sources quoted were from The King Never Smiles. The book was written by Dr. Giles Ji Ungpakorn, professor at Chula’s Faculty of Political Science. On March 6, Thammasat University Bookstore followed suit in refusing to sell the book even though it has not been officially banned, although the university’s rector overturned that decision and the book is now for sale at the university bookstore. The wide conclusion at a panel held at the Foreign Correspondents Club of Thailand on the book was that it should be anticipated A Coup for the Rich would be confiscated and banned.

Freedom Against Censorship Thailand (FACT) has initiated the Banned Books Project to scan as many books banned in Thailand as possible for free publication on the Web, beginning with books in several languages about the death of King Ananda.

Newspapers have also been censored for publishing news damaging to the monarchy. In 2006, Tongnoi Tongyai, the private secretary to Crown Prince Maha Vajiralongkorn, was about to be appointed to the Board of Directors of Shin Corporation when his appointment was shot down by the palace. Post Today, a Thai-language sister paper of the Bangkok Post, had to pull thousands of copies off the printer after publishing a story quoting a leftist academic asking the press to investigate why Tongnoi was dismissed in such a strange manner. Vajiralongkorn called a group of reporters to the palace, where he reportedly asked them: “Do you have a problem with me?”. However, no one spoke.

100 “Must-Read” Thai Books

In late 1996, Witayakorn Chiengkul — a prominent Thai writer, thinker, social critic, and director of Rangsit University’s Social Research Institute — received a one-million-baht grant from the Thailand Research Fund for the purpose of compiling an anthology of 100 important Thai language books. The culmination of this effort was preliminarily published in an article in the March 14, 1998 edition of the Bangkok Post entitled: “Doing Things by the Book.” Here is the list of 100 “Must-Read” Thai Books (only some of which are available in English.)


FICTION [English]

ประเภทบันเทิงคดี [Thai]

A) POETRY & PLAYS ก) กวีนิพนธ์และบทละคร
1. Prachum Khlong Lookaniti (1917) – Krom Phrayaa Deechaadisaun 1. ประชุมโคลงโลกนิติ – สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร
2. Sayphaa Srii Thaonchai Chiang Miang – [Anonymous] 2. เสภาศรีธนญไชยเชียงเมี่ยง
3. Niraat Nong Khaai – Luang Phatthanapongpakdii 3. นิราศหนองคาย – หลวงพัฒนพงศ์ภักดี
4. Saamakkhipheet Khamchan (1907) – Chit Burathat 4. สามัคคีเภทคำฉันท์ – ชิต บุรทัต
5. Matthana-paathaa (1923) – King Rama VI 5. มัทนะพาธา – พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว
6. Khlong Klaun Khaung Khruu Thep (1942) – Chaophrayaa Thammasakmontrii 6. โคลงกลอนของครูเทพ – เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี
7. Bot La Khaun Ruang Phra Lau (1953) – Krom Pra Naraathip-Praphanphong 7. บทละครเรื่องพระลอ – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
8. Khaup Faa Khlip Thong (1956) – ‘Ujchaynii’ 8. ขอบฟ้าขลิบทอง – อุชเชนี
9. Rao Chana Laew Mae Jaa (1974) – ‘Naay Phii’ 9. เราชะนะแล้ว, แม่จ๋า. – นายผี
10. Bot Kawii Khaung Plueang Wannasrii – Plueang Wannasrii 10. บทกวีของเปลื้อง วรรณศรี
11. Kawii Kaan Mueang (1974) – Jitr Phuumisak 11. บทกวีของจิตร ภูมิศักดิ์ – จิตร ภูมิศักดิ์
12. Kaviiniphon khong Angkhaan Kallayaanapong (1964) – Angkhaan Kallayaanaphong 12. กวีนิพนธ์ – อังคาร กัลยาณพงศ์
13. Jong Pen Aathit Muea Uthai – ‘Taweep Waun’ 13. จงเป็นอาทิตย์เมื่ออุทัย – ทวีปวร
14. Khaup Krung (1971) – Raj Rang-rong 14. ขอบกรุง – ราช รังรอง
15. Piang Khwaam Khluan Wai (1974) – Naowarat Pongpaiboon 15. เพียงความเคลื่อนไหว – เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์


B) NOVELS ข) นิยาย
16. Lakhaun Haeng Chiiwit (1929) – Maum Jao Aa-Kaatdamkeung Raphiiphat 16. ละครแห่งชีวิต – ม.จ. อากาศดำเกิง รพีพัฒน์
17. Kaamanit (1930) – Sathirakoseet- Naakhaprathiip 17. กามนิต – เสฐียรโกเศศ, นาคะประทีป
18. Dammrong Prathet (1931) – Wee-thaang 18. ดำรงประเทศ – เวทางค์
19. Phuu Chana Sip Thit (1939) – ‘Yaa-khaup’ 19. ผู้ชนะสิบทิศ – ยาขอบ
20. Nueng Nai Rauy (1934) – Daukmaisot 20. หนึ่งในร้อย – ดอกไม้สด
21. Baang-Rajan (1936) – Mai Mueangdeum 21. บางระจัน – ไม้ เมืองเดิม
22. Ying Khon Chua (1946) – ‘K. Suraangkhanaang’ 22. หญิงคนชั่ว – ก. สุรางคนางค์
23. Pol Nikaun KimNguan – ‘P. Intarapaalit’ 23. พล นิกร กิมหงวน – ป. อินทรปาลิต
24. Peking-Nakhaun Haeng Khwaam Lang (1943) – Sot Kooramalohit 24. ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง – สด กูรมะโรหิต
25. Rau Likhit-Bon Lum Sop Vaasithii – R. Jantapimpa 25. เราลิขิต-บนหลุมศพวาสิฏฐี – ร.จันทพิมพะ
26. Mueang Nimit (1948) – M.R. Nimitmongkhol Nawarat 26. เมืองนิมิตร – ม.ร.ว.นิมิตรมงคล นวรัตน์
27. Maesaay Sa-uen (1971) – ‘A. Chaiwaurasin’ 27. แม่สายสะอื้น – อ. ไชยวรศิลป์
28. Pattayaa (1951) ‘ – Daaw-haang’ 28. พัทยา – ดาวหาง
29. Phaen Din Nii Khaung Khrai (1952) – Sirirat Sathaapanawat 29. แผ่นดินนี้ของใคร – ศรีรัตน์ สถาปนวัฒน์
30. Mahaabandit Haeng Mithilaanakhaun (1964) – Yaem Praphathaung 30. มหาบัณฑิตแห่งมิถิลานคร – แย้ม ประพัฒน์ทอง
31. Piisaat (1957) – Seenii Saowaphong 31. ปีศาจ – เสนีย์ เสาวพงศ์
32. Sii Phaen Din (1954) – M.R. Khuek-rit Praamoot 32. สี่แผ่นดิน – ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช
33. Thung Mahaaraat (1964) – Maalai Chuuphitnit 33. ทุ่งมหาราช – มาลัย ชูพินิจ
34. Lae Pai Khaang Naa (1955) – ‘Sriibuuraphaa’ 34. แลไปข้างหน้า – ศรีบูรพา
35. See-phlee Boy Chaaw Rai (1969) – Rong Wongsawan 35. เสเพลบอยชาวไร่ – รงค์ วงษ์สวรรค์
36. Jotmaay Jaak Muaeng Thai (1970) – ‘Boo-Taan’ 36. จดหมายจากเมืองไทย – โบตั๋น
37. Khao Chue Kaan (1971) – Suwannee Sukhonthaa 37. เขาชื่อกานต์ – สุวรรณี สุคนธา
38. Saang Chiiwit – Luang Wijit-waathakaan 38. สร้างชีวิต – หลวงวิจิตรวาทการ
39. Tawan Tok Din (1972) – Kritsana A-sooksin 39. ตะวันตกดิน – กฤษณา อโศกสิน
40. Sauy-Thaung (1974) – Nimit Phoomthaavaun 40. สร้อยทอง – นิมิตร ภูมิถาวร
41. Piraap Daeng (1974) – Suwat Wauradilok 41. พิราบแดง – สุวัฒน์ วรดิลก
42. Luuk Isaan (1976) – Khamphuun Buunthawii 42. ลูกอีสาน – คำพูน บุญทวี


C) SHORT STORIES ค) เรื่องสั้น
43. Nithaan Weetaan – ‘N.M.S.’ 43. นิทานเวตาล – น.ม.ส.
44. Jap Taay – Manat Janyong 44. จับตาย : รวมเรื่องเอก – มนัส จรรยงค์
45. Ruam Rueang San Khaung P. Buuranapakaun – P. Buuranapakaun 45. เรื่องสั้นของป. บูรณปกรณ์ (ชีวิตจากมุมมืด, ดาวเงิน) – ป. บูรณปกรณ์
46. Ruam Rueang San Khaung S. Thammayot – S. Thammayot 46. เสาชิงช้า, เอแลนบารอง และเรื่องสั้นอื่นๆ ของ ส. ธรรมยศ
47. Phlaay Maliwan [and other short stories] – Thanaum Mahaapaoraya 47. พลายมลิวัลลิ์ และเรื่องสั้นบางเรื่อง ของถนอม มหาเปารยะ
48. Phuu Dap Duang Aathit [and other science fictions] – Jantrii Siribunraut 48. ผู้ดับดวงอาทิตย์ และเรื่องสั้นอื่นๆ – จันตรี ศิริบุญรอด
49. Yuk Thamin [and other short stories] – Isaraa Amantakun 49. ยุคทมิฬ และเรื่องสั้นอื่นๆ ของ อิศรา อมันตกุล
50. Rueang San Chut Mueang Rae [and other short stories] – Aa-jin Panjaphan 50. เรื่องสั้นชุดเหมืองแร่ – อาจินต์ ปัญจพรรค์
51. Faa Bau Kan [and other stories] – Laaw Kham Haum 51. ฟ้าบ่กั้น – ลาว คำหอม
52. Phuean Kao – Saneu Intharasuksrii 52. ชุดเพื่อนนักเรียนเก่า “เพื่อนเก่า” – เสนอ อินทรสุขศรี
53. Chan Jueng Maa Haa Khwaam Maay – Witthayyaakaun Chiangkuun 53. ฉันจึงมาหาความหมาย – วิทยากร เชียงกูล
54. Ruam Rueang San Humourist – Humourist 54. รวมเรื่องสั้นบางเรื่องของฮิวเมอร์ริสต์ – ฮิวเมอร์ริสต์
55. Khon Bon Tonmai [and other short stories] – Nikhom Raayawaa 55. คนบนต้นไม้ – นิคม รายวา




A) HISTORY ก) ประวัติศาสตร์
56. Prawat Khotmaay Thai – R. Langart 56. ประวัติกฎหมายไทย – ร. แลงกาต์
57. Nithaan Booraanakhadii – Somdet Krom Phrayaa Damrong-Rachaanuphaap 57. นิทานโบราณคดี – สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
58. Choom Naa Sakdina Thai – Jitr Phuumisak 58. โฉมหน้าศักดินาไทย – จิตร ภูมิศักดิ์
59. Kabot R.S 130 [A.D.1809-1910] – Rian Sriijan & Neet Phoonwiwat 59. กบฏ ร.ศ. 130 – เหรียญ ศรีจันทร์, ร.ต.เนตร พูนวิวัฒน์
60. Jao Chiiwit – Phra-ong-jao Julajakraphong 60. เจ้าชีวิต – พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์
61. Saan Thai Nai Adiit – Prayut Sitthiphan 61. ศาลไทยในอดีต – ประยุทธ สิทธิพันธ์
62. Prawatsaat Thai Samai P.S. 2352-2453 [A.D. 1809-1910] – Chai Rueangsin 62. ประวัติศาสตร์ไทยสมัย 2352-2453 ด้านสังคม – ชัย เรืองศิลป์
63. Sangkhom Thai Nai Samai Ton Ratnakosin [A.D. 1782-1873] – A-khin Raphiiphat 63. สังคมไทยในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ 2325 – 2416 – ม.ร.ว. อคิน รพีพัฒน์


B) POLITICS/CONTEMPORARY HISTORY/ECONOMICS ข). การเมือง,ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย, เศรษฐศาสตร์
64. Sap-phaya-saat (1911) – Phrayaa Suriyaanuwat 64. ทรัพยศาสตร์ – พระยาสุริยานุวัตร
65. Bueang Lang Kaan Patiwat 2475 (1941) – Kulaap Saaypradit 65. เบื้องหลังการปฏิวัติ 2475 – กุหลาบ สายประดิษฐ์
66. Khwaam Pen Anijjang Khaung Sangkhom – Priidii Phanomyong 66. ความเป็นอนิจจังของสังคม – ปรีดี พนมยงค์
67. Thaan Priidii-Ratthaburut Aavusoo (1974) – Duean Bunnaak 67. ท่านปรีดี รัฐบุรุษอาวุโส ผู้วางแผนเศรษฐกิจไทยคนแรก – เดือน บุนนาค
68. Oo-waa Aa-naa Prachaaraat – Sanit Jareunrat 68. โอ้ว่าอาณาประชาราษฎร – สนิท เจริญรัฐ
69. Thai Kap Songkhraam Look Khrangthii Saung (1966)
– Di-reek Chaiya-naam
69. ไทยกับสงครามโลกครั้งที่สอง – ดิเรก ชัยนาม
70. Santi-prachaatham (1973) – Puay Ng-phaakaun 70. สันติประชาธรรม – ป๋วย อึ๊งภากรณ์
71. Haa Pii Parithat (1973) – Sulak Sivarak 71. ห้าปีปริทัศน์ – ส. ศิวรักษ์
72. Wan Mahaa-piti (1973) – Thammasart University Student Union 72. “วันมหาปิติ” วารสาร อมธ.ฉบับพิเศษ 14 ตุลาคม 2516 – องค์การบริหารกิจกรรมนักศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

C) ARTS/LANGUAGE & LITERATURE/LITERARY CRITICISM ค) ศิลปะ ภาษาและวรรณกรรม วรรณกรรมวิจารณ์
73. Wannakhadii Lae Wannakhadii Wijaan (1943) – Wit Siwasiriyaanon 73. วรรณคดี และวรรณคดีวิจารณ์ – วิทย์ ศิวะศิริยานนท์
74. Pratimaakam Thai (1947) – Silpa Phiirasrii 74. ประติมากรรมไทย – ศิลป พีระศรี
75. Witthayaa Wannakam (1963) – Krom Muen Naraathip-phongpraphan 75. วิทยาวรรณกรรม – พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
76. Wannasaan Samnuek – Suphaa Sirimaanon 76. วรรณสาส์นสำนึก – สุภา ศิริมานนท์
77. Khwaam-ngaam Khaung Silapa Thai (1967) – N.Na Paaknaam 77. ความงามของศิลปไทย – น. ณ ปากน้ำ
78. Phaasaa Kotmaay Thai (1968) – Thaanin Kraiwichian 78. ภาษากฎหมายไทย – ธานินทร์ กรัยวิเชียร
79. Wanawaithayaakaun Chumnum Bot Khwaam Taang Vichagan Chabub Wannakhadii (1971) – Jetana Nagavajara & M.L. Boonlua Thepayasuwan 79. วรรณไวทยากร ชุมนุมบทความทางวิชาการ ฉบับวรรณคดี – เจตนา นาควัชระ และมล.บุญเหลือ เทพยสุวรรณ
80. Saeng Arun 2 (1979) – Saeng-Arun Ratakasikaun 80. แสงอรุณ 2 – แสงอรุณ รัตกสิกร


D) SOCIOLOGY/ANTHROPOLOGY/SOCIAL HISTORY ง) สังคมวิทยา, มานุษยวิทยา, ประวัติศาสตร์สังคม
81. Phra Raatchaphithii Sip-saung Duean – King Rama V 81. พระราชพิธีสิบสองเดือน – พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
82. Saan Somdet – Prince Damrong-Raachaanuphaap 82. สาส์นสมเด็จ – สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
83. Saamsip Chaat Nai Chaing Raay (1950) – Bunchuay Sriisawat 83. 30 ชาติในเชียงราย – บุญช่วย ศรีสวัสดิ์
84. Thianwan (1952) – Sa-ngop Suriyin 84. เทียนวรรณ – สงบ สุริยินทร์
85. Kaalee Maan Tai (1961) – Banjop Phanthumethaa 85. กาเลหม่านไต – บรรจบ พันธุเมธา
86. Nithaan Chaaw Rai (1972) – Sawat Jantanii 86. นิทานชาวไร่ – น.อ.สวัสดิ์ จันทนี
87. Phaarata Witthayaa (1967) – Karunaa and Rueang-urai Kutsalaasai 87. ภารตวิทยา – กรุณา-เรืองอุไร กุศลาสัย
88. Fuen Khwaam Lang (1968) – Phra-yaa Anumaan Raatchathon 88. ฟื้นความหลัง – พระยาอนุมานราชธน
89. Khwaam Pen Maa Khaung Kham Sa-yaam, Thai, Laaw, Lae Khaum, Lae Laksana Thaang Sangkhom Khaung Chue Chon-Chaat (1976) – Jitr Phuumisak 89. ความเป็นมาของคำสยาม ไทย, ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ – จิตร ภูมิศักดิ์
90. Attachiiwaprawat Khaung Maum Sriiphrommaa Kritdaakaun (1979) – Maum Sriiphrommaa Kritdaakaun 90. อัตชีวประวัติ หม่อมศรีพรหมา กฤดากร – หม่อมศรีพรหมา กฤดากร
91. Paet-sip Pii Nai Chiiwit Khaa-pha-jao –
91. 80 ปีในชีวิตข้าพเจ้า – กาญจนาคพันธ์


E) RELIGION/PHILOSOPHY จ) ศาสนา, ปรัชญา
92. Phra Prawat Trat Lao (1924) – Supreme Patriarch Prince Wajirayaan Waroorot 92. พระประวัติตรัสเล่า – สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส
93. Phra Trai Pidok Chabap Prachaachon (1958) – Suchiip Punyaanuphaap 93. พระไตรปิฎก ฉบับสำหรับประชาชน – สุชีพ ปุญญานุภาพ
94. Panyaa-Wiwat (1952) – Samak Buraawaat 94. ปัญญาวิวัฒน์ – สมัคร บุราวาศ
95. Buddha-dharma (1971) – Phra Thammapidok 95. พุทธธรรม – พระธรรมปิฎก
96. Idappajjayataa (1973) – Buddhadaasa Bhikkhu 96. อิทัปปัจจยตา – พุทธทาสภิกขุ


F. NATURAL SCIENCE/SCIENCE ฉ. ธรรมชาติ, วิทยาศาสตร์
97. Nang-sue Sadaeng Kijjanukij (1867) – Jao Phrayaa Thiphaakarawong 97. หนังสือแสดงกิจจานุกิจ – เจ้าพระยาทิพากรวงษ์
98. Phaethayasaat Songkhrauh (1907) – Khana Phaet-Luang Ratchakaan Thii Haa 98. แพทยศาสตร์สงเคราะห์ – คณะกรรมการแพทย์หลวงในรัชกาลที่ 5
99. Thammachaat Naanaa Sat (1961) – Bunsong Leekhakun 99. ธรรมชาตินานาสัตว์ – บุญส่ง เลขะกุล
100. Khabuan-kaan Kae Jon (1976) – Prayuun Janyaawong 100. ขบวนการแก้จน – ประยูร จรรยาวงษ์


source : wikipedia.org & suphawut.com

7 comments to Inner Thai Books

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>